blanchefort.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Wapen
     
     
    Laatste artikelen
     
     
     
     
    Het lijkt er op dat de dagen van Blanchefort op deze plek geteld zijn. Op http://blanchefort.wordpress.com/ gaat het huis Blanchefort een herstart overwegen.
     
    Voel je vrij om te kijken wat er gebeurt.
    Lees meer...
     
     
     
     
    Uiteindelijk was het Weybrandt van Vuurschen tot Breedendonck en Coenraedt gelukt om gebakken pinguin op het menu van hun restaurant Topa(z) te krijgen.
     
    De vraag was alleen of ze dit gerecht nu onder “Fruits de Mer” of “Gevogelte” moesten zetten.
    Lees meer...
     
     
     
     
    Toen de waterberen uiteindelijk besloten hadden om de Topa Woestijn te verlaten wisten Weybrandt van Vuurschen tot Breedendonck en Coenraedt dat hun vertrek van die plek ook in de nabije toekomst lag.
     
    “Ik ben er niet rouwig om!” zegt Coenraedt want hij heeft het in deze woesternij nu wel gezien en verlangt naar een biertje mèt daarbij een portie bitterballen en het maakt hem echt niet uit als dat laatste van ellende uit elkaar valt en het eerste verschraald is als in een Dijkdammer kroeg.

    Sterker nog, liever zou hij nu op dit moment al in die kroeg willen zitten.

    Maar dat kan natuurlijk niet omdat de Topa woestijn nu eenmaal niet naast de Dijkdammerkroegdeur ligt en dus begint Coenraedt vol goede moed de spullen bij elkaar te zoeken en in te pakken.
     
    “Beproevingen zijn als de wolken die Allah zendt, opdat de oasen niet verdorren.Waar geen wolken zijn is woestijn!” declameert Weybrandt de woorden van Mohammed terwijl hij daarbij vreemd uit zijn ogen kijkt en het is deze citatie die voor Coenraedt de (zij het niet die van de Dijkdammerkroeg) deur dicht doet.
     
    Rustig blijft hij echter wel wanneer hij zegt: “Weybrandt van Vuurschen tot Breedendonck.
    Ik heb je planning betwijfeld en ik geef toe dat ik het fout had toen ik dacht dat we naar een tuincentrum zouden gaan maar nu weet ik het zeker.
     
    Ons volgende reisdoel is een proeverij in zo’n toko waar ze wokken!”
    Lees meer...
     
     
     
     
    “Weybrandt van Vuurschen tot Breedendonck! Nu moet je me toch vertellen wat het doel is van deze reis want anders stop ik er echt mee. Dat we niet naar de stad gaan waar je alleen al handen schuddend een geslachtsziekte oploopt vind ik prima.
    Maar twintig minuten Dijkdammer timing is naar onze maatstaven zo’n twee minuten. Vast heb je wel meegemaakt dat je in het midden van nergens een inboorling de weg vroeg en te horen kreeg “nou, dan moet u…” en een routebeschrijving kreeg dat je dacht dat je de volgende dag pas zou aankomen en dan bleek het om de hoek te zijn, na geen minuut lopen.
    En reken maar dat je in die kroeg dan echt wel een verschraald biertje kreeg en dat de bitterballen van ellende uit elkaar vielen. Om daar dan ook nog eens getuige te mogen zijn van de verwoede pogingen van de dorpsgek om met wie dan ook in gesprek te komen. En wie was er dan uiteindelijk de lul? Precies, dat hoef ik jou niet te vertellen.”
     
    Het is duidelijk dat Coenraedt zich niet op zijn gemak voelt en daarom kiest Weybrandt zijn woorden met zorg.
     
    “Wetenschappelijke waarheid is iets doods. Als iemand iets heeft ontdekt dan is het meteen voor allen ontdekt. Waar een persoon misschien jaren over heeft gedaan wordt door een kind op school in een paar minuten geleerd. Het kind hoeft niet de worstelingen van de ontdekker te doorlopen.
     
    Religieuze waarheid is niet een dood ding.
    Een ieder zal het zelf moeten ontdekken; zal zelf op zoektocht moeten gaan.
    De waarheid van Boeddha verdwijnt met Boeddha.
    De waarheid van Mohammed verdwijnt met Mohammed.
    In hun hart kwam de geur van de bloem. En als de bloem er niet meer is dan kan de geur er niet meer zijn.
     
    Ons reisdoel is die bloem.”
     
    “Zeg dan meteen dat we naar een tuincentrum gaan.”
    Lees meer...
     
     
     
     
    “Moet je nou kijken!” roept Weybrandt van Vuurschen tot Breedendonck tegen zijn schoolvriendje Coenraedt.
    In zijn handen houdt Weybrandt een exemplaar van de Koran dat hij gevonden heeft op de zolder van het ouderlijke kasteel van de familie van Vuurschen tot Breedendonck; het boek stamt uit een zeer oude tijd.
     
    “Wat dan?” vraagt Coenraedt behoedzaam want hij heeft in de loop der tijd wel geleerd op zijn tellen te passen met die rare snuiter Weybrandt van Vuurschen tot Breedendonck.
    Zo heeft Coenraedt al in een voorspellende droom gezien dat Weybrandt op een zeker moment een erg nare ervaring zal hebben in een stad ver over de oceaan.
    Over die droom heeft Coenraedt nooit iets gezegd tegen Weybrandt van Vuurschen tot Breedendonck omdat hij op voorhand al weet dat Weybrandt dan een enorme woedeaanval zal krijgen.
     
    Maar goed, dat lag allemaal nog in de toekomst en dus blijft Coenraedt in het heden.
     
    “Kijk,” schreeuwt Weybrandt van Vuurschen tot Breedendonck opgewonden, “dit staat geschreven in soera 78!”
    “De dag der Beslissing is een vastbepaalde tijd. De dag waarop op de bazuin geblazen wordt en gij aankomt in scharen. En de hemel wordt geopend en van poorten voorzien en de bergen komen in beweging en worden als een waanbeeld.”
     
    “Nou, ik vind het wel mooi klinken. Doet me denken aan wat die lui in Rome zeggen.”
    “Coenraedt, alstjeblieft! Als je zo door gaat word je nooit lid van Het Dispuut!”
    “Vertel het me dan maar, Weybrandt van Vuurschen tot Breedendonck,” spreekt Coenraedt fier.
     
    Weybrandt fluistert: “De tekst die in de Kinderkoran staat gaat als volgt.”
    “De dag der Beslissing is een vastbepaalde tijd. De dag waarop opgeblazen wordt en gij aankomt in scharen.En de hemel wordt geopend en van poorten voorzien en de bergen komen in beweging en worden als een waanbeeld.”
     
    Dat doet Coenraedt wel even achter zijn oren krabben.
    Lees meer...
     
     
     
     
    “OK son take your time. Just tell us what happened.”
     
    Na alles wat Weybrandt van Vuurschen tot Breedendonck heeft meegemaakt moet hij nog wel even bijkomen maar hij begrijpt dat het het beste is om alles meteen op tafel te gooien.
     
    “After finishing the Italian Job which we became aware of via our French Connection and which led to a Mexican Standoff in a restaurant called Spanish Fly where Dame Blanche was playing Russian Roulette with Tom Collins whilst reading a French Letter containing a Dutch Disease, I decided to treat Coenraedt and myself to a Dutch Treat and so we went to this bar called Indian Summer and ordered English Breakfast with American Pie with French Kissing on the side and no Double Dutch. I paid with American Express.”
     
    “We’ll take it from here.”
    Lees meer...
     
     
     
     
    “Eens even kijken; belasting op tabak blijven we oppompen evenals die op alcohol. De heffing op vet voedsel komt er aan dus dat is ook gecovered. Nog voorstellen mannen?”
     
    “Alle drugs legaliseren en vervolgens een snoeiharde tax overheen kieperen!”
     
    “Ja, ja, van Avezaedt tot Woudrighem, die grap was de eerste keer leuk. Even serieus nu mensen. Kom, kom; meedenken nu!”
     
    “Eh, misschien, meneer de minister, is het een idee om belasting te gaan heffen op uitlaatgassen?”
     
    “Hahahaha, zeker die goeie ouwe Coenraedt weer! Is wel duidelijk te merken dat je niet bij Het Dispuut hebt gezeten want anders zou je dit niet nu naar voren brengen.
    Maar goed, ik zal nog een maal de moeite nemen om je uit te leggen waarom dit idee niet kan. We heffen namelijk al milieubelasting, Coenraedt!”
     
    “Eh, ja, dat begrijp ik meneer de minister maar ik heb het over iets anders. De belasting waar uwe ministerheid over spreekt betreft de uitstoot van uitlaatgassen; ik doel op een belasting die de inname van uitlaatgassen betreft.”
     
    Het werd stil in de vergaderzaal toen het bij de aanwezigen begon door te dringen welke mogelijkheden verder nog in het verschiet lagen.
    Lees meer...
     
     
     
     
    Woest vloekend springt Giustiniano Partecipazio op van achter zijn bureau. “Of we het nu uit de breedte doen of uit de lengte, dat interesseert me geen zak! Ik wil verdomme die botten hebben want dat is goed voor de zaken!”
     
    We schrijven het begin van de negende eeuw en we nemen een kijkje in het werkvertrek van deze Doge van Venetië. Hij kan het niet verkroppen dat ze in Rome een kerk hebben waaronder het gebeente van een heilige ligt en dat er hier helemaal niets van dien aard is.
    Maar dat gaat veranderen!
    Net heeft hij twee mannen opdracht gegeven om het gebeente van Marcus te gaan halen in Alexandrië en op de vraag van een van de mannen hoe ze dat voor elkaar moeten krijgen heeft hij bovenstaande reactie gegeven.
     
    “Marcus is de beschermheilige van Venetië en dus hoort die hier thuis in plaats van een land dat beheerd wordt door een stel imbecielen!”
    Giustiniano Partecipazio lijkt een van zijn befaamde lange tirades te starten en om het niet zo ver te laten komen geven de mannen de garantie dat ze met de beenderen van Marcus zullen terugkeren en ze gaan snel op weg naar Egypte.
     
    De kalief van Alexandrië moet hard lachen wanneer de mannen bij hem komen met het verzoek om Marcus mee te mogen nemen. “Marcus blijft mooi liggen waar hij ligt!” zegt hij terwijl hij nog een dadel neemt.
     
    Als ze weer buiten staan besluiten de mannen dat het tijd wordt om plan B in werking te zetten en het is nog diezelfde avond dat ze de overblijfselen van de heilige uit het graf halen.
    De grenscontroleurs leiden ze om de tuin door het geraamte te verbergen onder een lading varkensvlees. “Dat is haram!” roept Ibrahim en hij gebaart dat de mannen maar snel moeten doorlopen.
     
    Vind jij ham lekker?
    Lees meer...
     
     
     
     
    Highlights van vorige week zondag.
    Hier kun je vooral in de eerste minuten horen wat ik bedoel met het horen van het voetenwerk van Roger.
    (Wij zijn ook in het filmpje te zien!)
    Lees meer...
     
     
     
     
    Avignon. Het is al weer veertien jaren geleden dat we daar van de autotrein reden om op de bonnevooi door de Provence te toeren. Daarna zouden we door de Loirestreek gaan om te eindigen in Normandië. Nu maken we er een tussenstop om het Palais des Papes weer te bezoeken voordat we naar onze eerste bestemming in de Luberon gaan. Daar zullen we een week op basis van halfpension in een hotel verblijven. Hiervoor hadden we een overnachting in Loriol. Die werd vooraf gegaan door een overnachting in Dijon en de eerste nacht zaten we in Jupille, België.
     
    In de Ardennen hadden we die eerste avond meteen een schot in de roos; zo goed als we daar hebben gegeten is nauwelijks te evenaren en we weten nu al dat we daar ooit nog eens naar terug zullen gaan.
     
    We zitten in een uiterst sfeervolle boerenhoeve uit de 16e eeuw en tijdens de maaltijd kabbelt op de achtergrond easy listening jazzmuziek. “Doorgaans houd ik niet van jazz. Maar dit kan ik wel waarderen,” zegt La Dame de Blanchefort. Ik antwoord dat er vele vormen van jazz zijn en dat je het niet op één hoop kunt gooien. “Wat vorig jaar op de crematie van jouw moeder werd gedraaid, dat vond ik ook mooi.”
     
    Daar ben ik het mee eens. Er werden twee stukken gedraaid. Autumn in New York door The George Shearing Quintet en Round About Midnight door Baden Powell. Ik vertel La Dame dat Jean ‘Toots’ Thielemans toen gitaar speelde in het quintet van Shearing. “Dat wist ik niet. Ik dacht dat hij alleen mondharmonica speelde!”
     
    Een paar nummers later horen we Thielemans op mondharmonica zijn versie spelen van Round About Midnight. Met open mond van verbazing beseffen we dat deze vakantie best wel weer bizarre momenten zou kunnen hebben.
    Lees meer...
    Categorieën
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl